Frsluflokkur: Frndi

Er maurinn api?

apiEitt a v sem g oli illa er egar flk hringir mig og kynnir sig ekki. Slkt er a mnu liti hreinn dnaskapur og tillitsleysi gagnvart heiarlegu flki sem mesta grandaleysi svarar etta tki og fr umbalaust yfir sig einhverja sgu um einhverja heimska Jnu frnku sem er orin ltt einu sinni enn eftir einhvern heimskan Palla nsta hsi, sem hn vill ekkert hafa me a gera v hann er svo ljtur og leiinlegur.

Og egar maur skrar smann a maur ekki enga Jnu og v sur nokkurn Pl sem vri svo vitlaus a fara a barna einhverja Jnu, er bara sagt - fyrirgefu - g er a tala vi vitlausan mann. Og sst af llu oli g etta tki egar a hringir frttatma sjnvarpsins - egar g sit makindum og gegni hsbndaskildu minni heimilinu. hef g margt reynt og laumast til a taka smann r sambandi essum tma hsbndans, en einhverveginn veit konan alltaf af slku og stingur llu draslinu samband aftur og me svip sem segir a svona geri maur ekki.

Svo var a eitt sinni a etta skaris tl hringdi umrddum frttatma og ar sem Dav allsherjargoi var a segja eitthva miur gfulegt um a menn geru ekki svona, heldur framkvma eir aeins helminginn af rttltinu fyrsta skrefi, var skap mitt ekki gott svo g aut upp r hsbndastlnum og hljp a smanum. En var g fyrir v lni a detta um stlkoll sem l glfinu svo andlit mitt- sem ekki m vi miklu, skall glfi og hlf vankaur tk g upp smtli og a fyrsta sem g heyri var;
Sll frndi, segu mr er maurinn api?
Og tt g ekkti strax vinalega og srsta rdd frnda mn,ess manns sem g di umfram ara menn var mr ng boi vi essa asnalegu og tmabru spurningu hans og svarai g v me rddu sem sagi allt um skaplyndi mitt stundina;
A ef hann vri a leita sr frilegrar skringa atferli snu ea tliti skildi hann hringja Nttrufristofnun en ekki mig.
San skellti g - en eftir augnablik gall hvell hringing vi aftur og g reif tki upp og essi dmalausi maur hann frndi sagi eins og ekkert hefi skorist;
a ir ekkert frndi, a yri bara frilegt tal en engin niurstaa. a fst aldrei niurstaa ri maur vi frimenn, v eir fara alltaf a tala um lkurnar hinu og essu. Nei, best er a hugleia svona flkin ml vi ann sem hefur einfaldan hugsunargang lkt og . Mann sem ltur ekki gfur snar flkjast fyrir sr a rfu og ess vegna spyr g frndi, er maurinn api?
Hverslags spurning er etta um mija ntt, skra g inn tli og eyra hans og bti vi; Fkkstu einhverja tilfinningu fyrir uppruna num egar hkkst lppunum glganum uppi sptala. Fannstu fyrir einhverjum skyldleika me r og apa?
Taktu tmaskyn itt til grar endurskounar frndi, segir rdd hans. v ekki er ntt heldur er snemma kvelds. En a er aldeilis a a liggur illa okkur Selfossbum segir hann og g heyri glettnina sja hlsi hans. Hann segir alltaf "okkur Selfossbum, eftir a haldi Reykjavk missti borgina hendur R-listans.
J frndi, heldur hann fram: a var einmitt eftir slysi glganum sem g fr a hugleia etta me uppruna okkar. veist mske ekki a g slasaist sptalanum. Taugin sem hlt mr uppi glganum gaf sig, egar g reyndi a klra mr nest ftinum, sem var reyndar orinn efsti hlutinn af lkama mnum. En vi tilraun mna slitnai taugin svo g slengdist me gnar krafti til lofts me fturna og bkurinn sveiflaist allur til egar lin skullu glfi. En lni leikur alltaf vi mig, v a var mr til happs a konan mn elskuleg var heimskn og var einmitt eirri stundu a bjstra eitthva til fta vi rmi svo g skall henni svo hn fr glfi og handleggsbrotnai samt rum minnihtta verkum. Annar veit g ekki hvernig fari hefi. En a merkilegasta er eftir, egar lknirinn skoai taugina sem slitnai. Sagi hann;
a arf meira en meal Grillu til a slta etta ". Og frndi sll fr g a hugleia uppruna okkar.

N var mr llu loki og g sat sem lamaur og horfi smtli og mean fann g hvernig andliti mr blgnai allt t af reii og ekki sst eftir a g skall um stlinn. Og me hjrma rddu spuri g hann: Hvort hann yrfti a hlf drepa sig og konuna svo hann fri a hugsa. Og ef hann vildi vita sannleikann um uppruna sinn, sist hann byggilega llum eim aragra lknaskrsla sem ritaar hafa veri um hann. Og hann fengi sjlfsagt a lta r ef hann hefi hlft r lausu til lestrar.

api2Jja frndi sll! sagi hann og var n httulega vinalegur rddinni.
En a er einnig anna sem vaki hefur upp forvitni mna um uppruna okkar. M g spyrja einlgni frndi sll, hefur nokkurn tma s sjlfan ig dansa - nei - ekki a. En mr hefur alltaf fundist egar framkvmir ftamennt - a ig vanti einungis bananna munninn og vri hvurjum manni uppruni ttar okkar ljs.

Og ar sem g sat arna me smtli vi eyra lamaur og reiur og orlaus og hugai hvernig g gti svara essari svfni mannsins kallai konan mig og sagist vera bin a smyrja brau me kvldkaffinu og a vri me bananaleggi -

fylltist g rttltri reii og talai ekki vi konu mna nstu tvo daga.


Frndi bur til veia !!!

veidi1Ftt er eins skemmtilegt og hlusta veiimenn segja sannar sgur r veiiferum snum. eim sgum gerast svo trlegir hlutir a hver maur heldur hverja veiisgu lygasgu. En af eigin reynslu veit g a svo er ekki, allavega eru mnar veiisgur allar sannleikanum samkvmar trlegar su. Til marks um a er hr ein saga r einni veiifer okkar frnda, en veiitrar me eim manni eru hrein vintri allavega egar fr la stundir og g hef jafna mig a nokkru eftir samvistirnar vi ennan trlega mann sem hann frndi er.

a var um fjgurleiti a nttu og g fasta svefni samt konu minni, a gegnum ungan svefninn heyri g a mikil hringing gall vi. En egar maur er svefnrofanum er stundum erfitt a greina milli vekjaraklukkunnar og smans og v fr sem fr, a g barist vi klukkuna. g tti alla takka tkisins en hn vildi ekki lta af essum frii snum og hlt fram a skra. g tr henni undir koddann en virtist hn gjrsamlega brjlast og a var ekki fyrr en g reyndi a troa henni til fta hj konunni, a konan reis upp og spuri hva g vri a a gera og dr um lei a sr fturna.

Hverslags djflagangur er etta um mija ntt? r vri nr a svara smann en djflast ftum mr. og vi au or hennar staulaist g fram r svefnherberginu og hf leit a essu rlausa friarspillir. En a var sama hva hann skrai htt og djflaist g fann hann hvergi. En svo agnai etta kvikendi og g staulaist aftur inn fleti til konu minnar. En ekki var g fyrr lagstur koddann en hann byrjai a djflast aftur.

Hvar er sminn? g finn hann hvergi. Kallai g til konunnar sem l vi hli mr.
Gu minn gur! Sagi konan tli hann s ekki inn klsetti. Sastu ekki ar grkveldi egar talair vi prestinn? Og ar fann g smann.
Hall! Hrpai g skapillsku minni inn tli.
Gan daginn frndi! Sagi hin rlega og srsta rdd hans frnda og hann hlt fram n nokkurs formla.
g b r til Borgarfjarar til veia me stng. Brottfr verur fr heimili nu eftir tvo tma og munda a taka me r ngilegt ti.

Vi essi or hans og a sem undan var gengi fr skap mitt upp um fjll og firnindi, og hamlausri reii yfir essum dmalausa manni tlai g a svara honum og segja, a hann vri hinn mesti dni og a svo tillitslaus maur sem hann hefi aldrei gengi jrinni. En ur en a var lagi hann tli svo g bara skrai inn heyrnalausan smann:
a er enginn dagur, a er mi ntt. a veit hver maur me einhverju viti. Svo skellti g hrugur smtlinu .

Eftir a konan hafi smurt fyrir mig brau og teki til anna nesti til fararinnar og g fundi flest allt anna sem arf til svona ferar, bei g me nokkurri olinmi eftir komu frnda. Og slaginu sex hringdi hann dyrabjllunni og st n fyrir framan mig allri sinni endalausu og trlegu lengd, full gallaur og allur skreyttur me hinum msu gerum af flugum og tpum og ppum og ru v agni sem hann telur nausynlegt a hafa til veiar fiski.

Hva er a sj ig. arftu a klast eins og srt gerur r kngularvef. Sagi g og brosti a tliti frnda. Og svo hldum vi vit vintranna.

a var ekki fyrr en undir Hafnarfjalli a g spuri frnda hvert halda skildi til fiskidrps. Vi essa spurningu mna snarhemlai kngularvefurinn, st egjandi t r bl snum og tk a glpa til allra tta. Fyrst suur svo norur svo upp og svo niur og etta geri hann nokkrum sinnum. San st hann aftur inn blinn og agi drjga stund en leit san mig og sagi:
Frndi sll, n fr verra. g hef gleymt nafni vatnsins en mig minnir a a byrji einhverju Langsum frekar en versum. Og bitti n.

Vi essi or hans var mr llum loki og g sat sem lamaur ar til g stundi eirri hugmynd minni fram, a a hlyti a vera Langavatn v ekkert vatn vri svo vitlaust a heita versumvatn.

Mikill snillingur er frndi og er ekki amalegt a hafa svona gfumann ttinni. Sagi hann um lei og hann k af sta, en btti san vi:
Gttu ess bara a hnjta ekki um itt mikla vit hverju spori. Margur apinn hefur hefur fari flatur slku.

g leiddi essa asnalegu speki hans hj mr, enda s g ekkert samhengi milli mn og apa. Hldum vi san fram fr okkar.
ar sem vi frndur vorum bir kunnugir tilvonandi veiislum, geru vi stans b einum til a spyrja til vegar. Vi b ennan var vatn nokku strt og egar bndinn bnum hafi leyst r vankvum okkar segir frndi:
etta er fallegt vatn og langar mig a reyna vi fisk essum legi. Munum vi fstbrur f leyfi til slkra athafna.

Bndi agi um stund vi essari beini en sagi svo, a a vri heimilt og a n greislu. Frum vi svo a tgja okkur til veianna og hfum svo a lemja vatni me flugum, spnum og mkum. Og arna var a sem ein veiiflugan festist eyra frnda. Stakkst hn gegnum eyra svo agnaldi st t ru megin. Hvernig etta gat gerst er mr huli v frndi er alltaf me eyrnaskjlshfu vi veiar. En allt um a, hann ba mig a fjarlgja etta tilbna kvikendi r eyra sr og var g a klippa tauminn og ra fluguna fram lei sem hn var , sinni tskranlegu fer sinni til vatnsins. etta var ekki srsaukalaust fyrir eiganda eyrans enda bls hann mikinn yfir hjlpsemi minni og handlagni. egar g hafi loki essari lknisfrilegu ager minni n ess a slta eyra af, rtti g honum veiarfri sitt alblugt og hann velti v milli fingra sr og skoai a um nokkra stund. Leit san mig og sagi:
Miki ln er a fyrir jina a lrir ekki til lknis. En ekkert skil g eftir essa reynslu mna, hversvegna kvenflki vilji vera me eyrnalokka.

San hldum vi fram a lemja vatni og httum ekki fyrr en komi var fram kvld. En ekki urum vi fiskjar varir. egar vi hfum fengi okkur fullsadda af barttunni vi enga fisk frum vi a ba okkur til heimferar og vorum heldur egjandalegir vi a starfi. Kom n bndinn rltandi til okkar og spuri hvort nokkur fiskur hefi gefi sig? g sagi sem var, a vatni vri steindautt fyrir utan, a frndi hefi sett einn eyrugga. Bndi horfi yfir vatni og sagi me hg:
J, a hvarflai a mr v essu vatni hefur aldrei fiskur veri svo g viti. En g gat bara ekki neita ukkur um a reyna ar sem i bu svo kurteislega um leyfi.

San snri hann fr og hlt heim lei. etta var kraftalegur maur og vi lotinn um herar. Og ar sem hann fjarlgist okkur var ekki anna a sj en hlturkippir fru um sterklegan skrokk mannsins ar sem hann rlti heimleiis me hendur fyrir aftan bak og leiddi skrattann.

Og ar sem g st arna hlf lamaur eftir yfirlsingu mannsins fiskileysi vatnsins, var me liti upp etta langa og mjva andlit frnda og s, a um andlit hans breiddist etta mstilega breia og hlja bros og hann sagi me dulinni adun rddinni:
Miki skp er etta skemmtilegur maur og fari hann vel, v hann leyfi okkur a reyna.


Frndi afmli

fraendi_i_stigaHann frndi minn eins og allir arir afmli einu sinni ri. En ekki er hgt a segja a hann glejist yfir eim tmamtum lfi snu og verur hann v heldur kvumpinn essum merkis degi.
Oft hefur hann boi okkur hjnum til sn essum pningardegi mur sinnar, eins og hann kallar fingardag sinn og reyni g valt a fra honum eitthva smlegt a gjf. Og egar hann tekur vi essum gjfum mnum brosir hann valt essu srstaka og elskulega brosi snu og segir;
Frndi sll, mikill snillingur ertu a kaupa svo litlar gjafir a getur fali num litla lfa.
En a segi g satt a ekki er a vandralaust a fra honum gjafir, v r vera a vera eim eiginleikum bnar a r valdi honum ekki vart og af tilefnislausu skaa og ar vandast n mli.
Einu sinni var mr a a fra honum mjg svo fagran og hrbeittan bkahnf a gjf. En hnfur essi fr san einhvern skiljanlegan htt eins og hann orai a, upp munn hans og olli strskaa tungunni svo sauma var me eim afleiingum, a hann gat ekki mlt neina speki nokkrar vikur n kvala.

essum htisdegi snum drekkur frndi aldrei anna en te, v a er einhver versti og merkilegasti drykkur sem hann ekkir og etta gerir hann a eigin sgn, eingngu til frigingar vegna fingar sinnar.

Svo var a eitt sinni egar hann bau okkur hjnum til afmlistedrykkju og vi stum uppbinn og vel tilhf fyrir framan tidyrnar heimili hans a ar blasti vi okkur mii me svohljandi orsendingu ;


Kri frndi.
Minningartedrykkja mur minnar er fresta- en komdu stofu 209 handlkningardeild Landsptalans.

inn frndi.

arna stum vi og g horfi essi skilabo og vissi ekkert hva gera skildi. Hafi eitthva komi fyrir enna langa og srsta mann. Var etta eitthva grn. Var hann a hrekkja mig einu sinni enn. St hann kannske hinum meginn vi dyrnar og hl af aulalegu andliti mnu egar g las miann. Var hann a hafa mig a ffli? En a skildi aldrei vera og hringdi g v dyrabjllunni n aflts mean konan togai mig og sagi mr a lta ekki eins og ekkur krakki, vi frum upp sptala v hver vissi hva hefi komi fyrir frnda.
g fer ekkert upp neinn sptala. g veit hann stendur fyrir innan dyrnar og brosir essu bjnalega brosi snu, segi g svo htt a ngranakonur frnda opna hvern glugga eins og keypis skemmtun vri framundan.
g fer heim segi g vi konuna egar g ver rkula vonar um a frndi komi til dyra. Og svo legg g af sta lngum ungum skrefum.
Hva er etta maur, hrpar konan eftir mr; tlaru a skilja blinn eftir. Er allt vit fari r kollinum r, segir hn um lei og hn stvar gngu mna me v a hanga frakka mnum.

egar vi komum inn stofu 209 var ekki laust vi a g fengi kkk hlsinn egar g horfi etta allt of langa og granna gmenni, me sitt langa og mja andlit sem n var jafn hvtt og sngurverin sem hann hvldi undir. a eina sem fri lit hvtt rmi var hr hans, sem er rautt litin eins og nlonstrkstur og ar a auki jafnt strtt og gisi. En frndi var hressari en hann sndist vera og heilsai mr n ess a opna augun og sagi;

Sll frndi - a vissi g a stir ekki vi tidyrnar allt kvld. En hvldu mig n einhverju heimskutali, eins og r einum er lagi. g er orinn svo reyttur gfumnnum.

Mr rann skap vi essar adrttanir hans a gfnafari mnu og spuri v nokku hvasst hvort hann gti ekki opna glyrnurnar egar hann talai vi heiarlega menn.
J frndi, sagi ann; En maur m lta sig dreyma um einhverja fegur en a er tiloka horfi maur ig. Og svo breiddist etta yndislega bros hans langt tfyrir andliti og a var eins og stofan fylltist af slskini vi etta srsta og skakka bros.

egar vi frndurnir hfum aga drjga stund setti g upp heiarlegt andlit me ngvri forvitni og spuri eins og t lofti, hva komi hefi fyrir, hvursvegna hann vri hr essum tedrykkjudegi.

g lenti undir konunni, sagi hann og opnai n fyrst essi himinblu og stru augu sn.
En gallinn var bara s a hn st efst lausa stiganum upp geymsluloft egar hn hrundi niur. A vsu studdi g vi stigann svo ekkert ln gti hent konu mina, en hf atburarrs fer sna og var ekki stvu. Og ar sem g st og horfi upp til konunnar og ba hana a fara gtilega - duttu gleraugun af andliti mn og fru innfyrir stigan. N get g ekki gleraugnalaus veri svo g g fr innfyrir essa uppfinningu og reyndi a n til gleraugnanna en a mistkst - ar til g sleppti stiganum sem g tti alls ekki a gera. Og gerist n margt einu. ar sem g beygi mig eftir andlitspri mnu heyri g gurlegt skur konunni og skruningar miklir fylgdu eftir og ur en g vissi skall stiginn me konunni baki mr svo g flattist einhvernveginn t glfi og undir hvoru tveggju. En a var mr til bjargar hversu mjr g er, v g passai nokkurnveginn undir flatann stigann. En miki getur konan skra htt.

Aldrei hafi g heyrt frnda segja jafn mrg or einu og agi v nokkra stund ur en g spuri hvort hann vri illa slasaur.
Einhver himnalitur er bakinu, gleraugun brotinn og anna eyra virist hafa teki einhvert vaxtari. En slasaur er g a ru leiti. g bara b hrna mean eir gera vi handleggsbrot konunnar. a er n meira lni essarri konu a vera gift mr, btti hann vi og r augum hans skein ll hans st og viring sem hann bar til konunnar.

En hvers vegna frstu ekki sjlfur upp stigan og lst konunna halda vi, var a ekki gfulegra, sagi g og ttist hafa n mr niur honum vegna ora hans um gfnafar annarra.
Frndi sll, ekki er hgt a segja a vit itt s a miki, a a drjpi t r eyrum r. etta kemur alls ekkert gfum vi heldur stlvilja konunnar. En hn heimtai a fara sjlf stigan v hn ttaist eins og hn sagi, a g fri mr a voa.


boi hj frnda

bodar sem skap mitt er mjg gott dag og lund mn mjk - eins og nsteikt lifur slturst tla g a segja ykkur fr viskiptum okkar frnda.

Eitthva a skemmtilegasta sem kemur fyrir mig er a vera boinn gamlrskvld mat til frnda og hans elskulegu eiginkonu.

au matarbo eru hrein vintri g fyllist alltaf einhverjum einkennilegum kva hvert sinn sem vi hjnin fum slkt bo v ekki tel g vst a g komist heill heim eftir slkan fagna og hef reyndar reynslu fyrir slku. Til dmis egar g asnaist til a skera me honum kjti og hann me sinni einskri lagni skar tvo fingur mna svo a blddi nokku r srunum.

a blir r svninu sagi hann vi konu sna og geri engan greinarmun mr og kjtinu. En egar hann s a a blddi r mr en ekki kjtinu var eins og hann tki glei sna aftur. Skoai hann san srin og brosti essu yndislega skakka brosi snu til konu sinnar og sagi:
Alltaf er frndi jafn laginn og nu plstur elskan mn svo etta vinstrisinnaa bl spilli ekki lengi glei heimilisins, a vri illa fari me ga kvldstund.

San snri hann sr a mr og hlt fram;
Frndi sll, taktu glei na aftur v ekki arf etta sinni a taka putta na af um xl.

fyrsta sinni sem vi hjnin fengum bo fr frnda a mta til kvldverar gamlrsdag, barst okkur me pstinum byrjun desember og var bo etta skrifa einhvern merarsnepil sem hann kallai boskort. Og heldur var skriftin klunnaleg enda skrifu me vinstri hendi v s hgri var gifsi, eftir a honum hafi einhvern skiljanlegan htt tekist a hoppa ofan hndina sjlfum sr og broti rj fingur. Boskort etta geymi g og varveiti eins og drmtasta frmerki. En boi var essa lei;

Kri frndi.
Svo rijist ekki boinn inn heimili mitt gamlrskvld,
b g r og inni elskilig eiginkonu til tis etta kveld. Matur verur framreiddur klukkan sex og skal v mting n vera stundvslega klukkan fimm, svo mn ga fjlskylda hafi klukkutma til a jafna sig a ert kominn til stofu.
bji essu skulu allir alminniligir menn vera uppklddir.
rur hvurju ert.

inn frndi.


Lengi dags sat g me brfasniffsi etta milli handanna og eftir v sem g las a oftar var skap mitt verra.

Hva tti essi maur vi. Var g mske ekki alminnilegur maur. Var g ekki eins og anna flk. a var hann sem var ekki lkur neinum rum mannverum. Svo alltof langur og alltof mjr, me etta lka mjva og langa andlit og me etta skakka og asnalega bros sitt sem fr aldrei af essu gmkenda og teygjanlega andliti. Honum frst a tala um alminnilegt flk.
g fer ekki fet. kallai g til konunnar.
Heyriru a frndi sll? skra g t um opinn stofugluggan.
getur sjlfur ti itt vibrenda lambalri nu fnu ftum me inni gu ...
Hva gengur ? segir konan um lei og hn reynir a draga mig fr glugganum.
Ertu orinn vitlaus einu sinni enn.
g fer aldrei etta bj, held g fram a hrpa t um gluggan og held svo fast um gluggakistuna a fingur mnir vera stfir sem stlppur egar konan beitir mig aflsmunum og dregur mig fr essum tsnissta.
Stilltu ig maur, a eru rjr vikur til veislunnar ea tlaru a vera vitlaus allann ann tma. Gu hjlpi mr, a er fullt a flki sem horfir hinga inn.
Svo ltur hn mig setjast og strkur mr um vangan svo g rast.
Liu n dagarnir fram a veislutma og ht g v hverju degi a fara hvergi ennann mannfagna hj frnda.

En um rjleiti gamlrsdag spyr konan hvort g tli ekki ba og kla mig upp svo vi komumst tmalega til frnda.
g fer ekkert, segi g og gerist hinn flasti skapi og tliti.
Jja elskan mn, frum vi ekkert, segir konan; En ftin hanga inn skp og hrein nrft, skyrta og sokkar eru rminu. Mundu svo eftir a raka ig og lta ig rakspra.
g raka mig ekkert, enda er g ekkert a fara r mnu hsi, segi g og geri enga breytingu fllyndi mnu.

slaginu klukkan fimm hringi g uppbinn og nrakaur dyrabjllunni hans frnda og umsvifalaust opnast dyrnar og fyrir framan okkur stendur essi einstaki og langi og vengmji maur me etta elskulega skakka bros sitt og augu hans lsa aeins glei og nju yfir komu okkar.
Vi erum komin, hrpa g htt eins og g ttaist a hann heyri ekki til mn arna uppi.
a er arfi a skar framan mig tt glei n s mikil, segir hann um lei og etta einstaka bros hans breiist me leifturhraa upp og niur og t um allt andlit hans. Og g fyrirgef honum alla lund sem hann hafi valdi mr rjr vikur. Svona getur eitt bros gert miki.

etta gamlrskvld er mr mjg minnissttt v ekkert slys henti frnda og var a nlunda. Enda harbannai hans ga kona honum a koma eldhsi vegna eirrar slysahttu sem ar gti skapast. A vsu hellti hann r tveim fullum glsum af jlali yfir konu mna egar hann steig ltinn bl sem vart var undir ftum hans, svo hann gat ekki me nokkru mti hami essa lngu ftur snar. Og me kostulegum tilburum sentist hann a konu minni ar sem hn sat og fll kjltu hennar me etta langa andlit sitt og lenti einhversstaar milli brjsta og lra konunnar me fyrrgreindum afleiingum. N fr verra, sagi hann, tli g hafi eyilagt blinn.
En mikil var glei hans egar hann s a blinn var skemmdur.
egar klukkan var rtt fyrir mintti fru allir t til a kveja gamla ri og heilsa v nja og maur s angistina og kvan skna t r hverju andliti, v n var httulegasta stund slarhringsins fyrir frnda - egar hann tk a skjta flugeldum snum. En aldrei slku vant gekk allt strslysalaust og ega klukkan sl tlf og ntt r gekk gar og allir fmuust og kysstust kallai kona frnda til hans og sagi;
Minn elskulegur, komdu n og kysstu mig gleilegt r mean ert slasaur.
Hva liggur v kona g, sagi frndi, Ekkert hefst me agotinu og er ekki heilt r framundan til eirra hluta.

Og svo hlt essi dmalausi maur fram a skjta upp snum flugeldum.


egar frndi kaus Framskn.

FrndiHafi i teki eftir v hversu miki ln hvlir sumum mnnum. g til dmis frnda sem er me eim skpum gerur, a detti spta r lofti dettur hn hann, hvort sem hann er einn vavangi ar sem engrar sptu er von, ea hann er staddur fjlmennri krfugngu um auknar og bttar slysabtur. Og hin undarlegustu slys hafa hent ennan frnda minn. Hann hefur til dmis tbrotna vi a eitt a fara skna sna. Og eitt sinni hrasai hann svo illa a bar axlir hans gengu r lii bara vegna ess, a hann reyndi a hoppa yfir bananahi sem hann ttaist a renna .

essi frndi minn er afskaplega langur og mjr maur allann vxt. Hann er svo mjr a hvert sinni sem hann kaupir sr buxur kvartar hann yfir v vi afgreisluflki a urfa a kaupa bar sklmanar v efni annari dygi fyrir sig.

Og h hans er slk a a veldur oft eim sem er mealmaur h, g ri n ekki um sem lgri eru, bi erfileikum og reytu hlsliunum a tala lengi vi hann einu. v frndi er annig a eigi maur vi hann oraskak verur maur a horfa upp andlit hans, sem er svo og mjtt og langt a a viris hvergi tla a taka enda.

En rtt fyrir alla lkamlegu erfileika sem fylgja samrum vi frnda, horfir maur sem dleiddur etta venjulega andlit, v ar gerast svo mrg undur egar hann tjir sig. Og g veit um flk sem hefur tt hinu mesta basli me a koma hfi snu rttar skorur eftir samtal vi frnda.

Og etta andlit hans er eitt strt undraverk. v essu langa og mjva andliti er oftast etta yndislega og lfsglaa bros sem virist n langt t fyrir etta srsta andlit hvert sinn sem hann brosir og etta bros er annig a enginn vill missa ess a f a gefins.

En lf frnda er eitt ln, hann er nefnilega alltaf a vera fyrir sm hppum ea hreinlega str slysum. Til dmis sst a ekki fingrum hans a hann s smiur a mennt og atvinnu v eir eru alltaf blgnir og marir eftir hamarshgg.

Eitt sinni egar hann var allur reifaur annarri hendinni stst g ekki mti og spuri hverju a stti, a hann smiurinn vri alltaf a lemja hamri fingur sr?
Hann leit mig og brosti essu einsta brosi snu og sagi:
J, sju til frndi, a eru naglanir sem g nota, eir eru aldrei kjurrir.

En a er sama hversu oft og alvarlega hann slasast, aldrei er hann ruvsi en brosandi og sttur vi verld sem hann br .

Vi frndurnir rum oft um plitk og oftlega hef g haldi v fram, a einhver mesta gfa nokkurs manns s a kjsa haldi og einmitt ar gti frumorsk happa hans legi. Hann kysi alltaf haldi. Hann urfi ekki anna en lta til mn, aldrei er g innvafinn plstra ea srabindi. Hva a g dvelji langdvlum slysadeildum sptala enda kysi g alltaf eitthva anna en haldi.

Hann hefur harneita essari kenningu minni og bent mr a tt g slasist ekki sjlfur gti val mitt plitk valdi slkum strslysum allri jinn a ekki s vst a au slys yru nokkurn tman btt, sama hversu vel um au sr vri bi.
Ea heldur frndi sll, segir hann a a s eitthva skemmtiml a hafa mann eins og ig innan einnar fjlskyldu. Bara a eitt er strslys.
Svo brosir hann essu vinalega og vi skakka brosi snu sem fr hvern mann til a agna, af einskrri undrun yfir v hva mannsandliti br yfir miklum teyjanleika.

Svo var a rtt eftir sustu ingkosningar a kona frnda hringdi og sagi mr r frttir, a essi ljfi og lfsglai frndi minn lgi strslasaur sptala. Hann hafi ori fyrir bl rtt hj kjrsta, aan sem hann var a koma fr kosningu.

Og a sagi hann sjlfur btti hn vi A ekki gtir auki kvl hans tt kmi heimskn, og vri a til marks um hversu andlegar kvalir hans vru miklar.

egar g kom til hans sptalann var mr brugi. arna hkk essi lfsglai frndi minn bum ftum einhvers konar glga og sneri v hfu hans niur ea svo til. En l var strengd um axlir hans og t vegg og togai mti svo nr vri a segja a hann hafi hangi vinkill.

egar g s hann hanga svona fylltist brjst mitt af einkennilegum srsauka og einhver kkkur stflai hls minn. g tlai v a last t aftur en heyri hann hvsla;

Sll frndi. Loks kemur einhver me litlu viti sem g get tala vi n ess a reyna of miki mig. Stattu ekki arna me svip eins og pkilsaltaur hrtspungur, fu r heldur sti.

g settist hj essum srsta manni og vissi ekki hva g tti a segja svo g agi og horfi bara etta einsta og lfsglaa bros sem lk um etta allt of langa andlit sem n hkk hvolfi fyrir mr og leit v ruvsi t en g tti a venjast.

Eftir nokkra gn segir hann;
Heyru frndi ennan fjanda geri g ekki aftur.
g sagist tra v, Enda hlypu menn ekki fyrir bla tt eir kysu haldi fjgra ra fresti. a vri a mnum dmi of langt gengi, tt hugmyndin vri g.
g ekki vi a heldur hitt, a tra essu um ln mitt og haldi eins og hefur haldi fram. N veit g a a er ekki satt.
Hva er etta segi g. tlaru a fara a tala um plitk, hangandi uppi afturendanum eins og skrei.
J frndi sll, v sju n til, etta var nefnilega str plitskt slys. v fyrsta sinni vi minni kaus g ekki haldi heldur framskn - og sju afleiingarnar.

Eftir essi or frnda gum vi bir langa stund og hugleiddum r afleiingar sem fylgir v a kjsa framskn.


Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband